Disney keert terug naar de savanne met Mufasa: The Lion King, een film die niet alleen een prequel is, maar ook een gelaagde ode aan een icoon. Barry Jenkins, bekend van Moonlight, kiest met deze film voor een subtiele, emotionele benadering van de oorsprong van Mufasa. Niet als mythische heerser, maar als kwetsbare welp zonder koninklijk bloed. Aaron Pierre geeft zijn stem aan een jonge Mufasa met een hart dat even zoekend als vastberaden is, tegenover Kelvin Harrison Jr. als Taka, een erfgenaam vol tegenstrijdigheden.

Rafiki opent het verhaal voor Kiara, Simba's dochter, met de woorden: "Als je je alleen voelt, zijn daar altijd de koningen uit het verleden om je te leiden." In deze hervertelling wordt Mufasa een wezen van het volk, gevormd door verlies, liefde, en een onwaarschijnlijke vriendschap. Het contrast tussen de wees Mufasa en de bevoorrechte, maar innerlijk verscheurde Taka vormt de emotionele kern van de film. Hun band, in eerste instantie speels en vol beloftes van broederschap, wordt langzaam getekend door verwachtingen, jaloezie en een wereld die verdeeld is tussen wie erbij hoort en wie niet.

Visueel is de film verbluffend. Disney's hyperrealistische stijl geeft de Afrikaanse vlakten een tastbare levendigheid, van de regendruppels op een dorre baobab tot de stofwolken onder de poten van een stormende kudde. Dave Metzger's muziek ademt de film en voegt een emotionele laag toe die perfect aansluit bij de dramatische momenten en vreugdevolle vieringen.

De stemmencast is indrukwekkend en zorgvuldig gekozen. John Kani keert terug als Rafiki met al zijn wijsheid, terwijl Seth Rogen en Billy Eichner als Timon en Pumbaa opnieuw zorgen voor luchtigheid, zonder de diepgang uit het oog te verliezen. Sarabi en Eshe geven een stem aan de kracht van vrouwelijke leeuwen: verzorgend, scherpzinnig en moedig.

De thema's zijn groots en herkenbaar. Familie wordt hier niet alleen gedefinieerd door bloed, maar door keuzes en daden. Verantwoordelijkheid, trouw, identiteit, en opoffering worden subtiel verweven in dialogen. Technisch gezien is dit een van Disney's meest verfijnde producties. Jenkins' regie laat ruimte voor contemplatie en emotie. Hij durft stiltes te laten vallen en laat beelden spreken waar woorden tekortschieten.

Mufasa: The Lion King is veel meer dan een aanvulling op een franchise. Het is een zelfstandig verhaal met een eigen hartslag, dat jonge en volwassen kijkers raakt door zijn eerlijkheid en schoonheid!