The Devil Wears Prada 2

Bijna twintig jaar nadat we voor het eerst kennismaakten met Miranda Priestly, Andy Sachs, Emily Charlton en Nigel, keren ze terug naar de modieuze straten van New York en de chique kantoren van Runway. Meryl Streep, Anne Hathaway, Emily Blunt en Stanley Tucci zijn opnieuw samen te zien, opnieuw onder regie van David Frankel en met Aline Brosh McKenna als scenarist. Veel voelt vertrouwd: de vlijmscherpe opmerkingen van Miranda, de prachtige kleding, maar de wereld waarin Runway opereert is compleet veranderd.

Andy Sachs heeft inmiddels een succesvolle carrière als journalist opgebouwd. Tijdens een prijsuitreiking krijgt ze onverwacht te horen dat haar redactie wordt opgeheven. Niet veel later komt Irv Ravitz opnieuw op haar pad met een aanbod dat ze moeilijk kan weigeren: terug naar Runway, dit keer als redacteur Achtergrond. Andy twijfelt, maar het salaris is dubbel dat van haar vorige baan en ze krijgt de vrijheid om verhalen te maken die ertoe doen.

Daarmee komt Andy opnieuw terecht in de wereld waar ze ooit zo snel mogelijk uit wilde ontsnappen. Alleen is ze nu niet meer het meisje dat niets van mode begrijpt. Ze weet wat ze wil, heeft een eigen stem en ziet journalistiek als iets dat ertoe doet. Op de redactie botst dat regelmatig met de commerciële belangen van Runway. Het tijdschrift heeft het moeilijk: advertentie-inkomsten staan onder druk en grote modehuizen bepalen steeds meer hoeveel ruimte er financieel overblijft voor goede journalistiek.

En dan is er natuurlijk Miranda Priestly. Meryl Streep trekt opnieuw moeiteloos het karakter aan dat haar twintig jaar geleden een icoon maakte. Miranda is nog altijd messcherp, veeleisend en gewend om een kamer stil te krijgen zonder haar stem te verheffen. Tegelijkertijd wordt duidelijk dat ook zij niet onaantastbaar is. Mensen noemen haar ouderwets, irrelevant en zelfs een dinosaurus. Haar positie binnen Runway staat onder druk en ze moet zich staande houden in een mediawereld die steeds sneller verandert.

De relatie tussen Miranda en Andy is daardoor interessanter dan simpelweg een herhaling van de eerste film. Andy is niet meer haar assistent en Miranda kan haar niet meer op dezelfde manier commanderen. Toch blijft er iets tussen hen bestaan: een combinatie van geschiedenis, irritatie, respect en herkenning. Andy weet precies hoe Miranda werkt, terwijl Miranda haar voormalige assistente inmiddels als een serieuze journalist moet behandelen.

Ook Emily Charlton is veranderd. Emily Blunt speelt haar als de voormalige assistente die inmiddels een invloedrijke positie in de luxemodewereld heeft. Haar overstap van Runway naar de commerciële kant van de modewereld zorgt voor een interessante tegenstelling met Andy. Andy wil journalistieke onafhankelijkheid; Emily begrijpt juist hoe belangrijk commerciële macht is. Toch is de oude band tussen de twee nog altijd aanwezig. Hun gesprekken zijn opnieuw heerlijk scherp en vol humor.

Juist die persoonlijke inzet maakt het vervolg meer dan alleen een nostalgische hereniging. The Devil Wears Prada 2 gaat over een industrie die probeert te overleven. Twintig jaar geleden kon een tijdschrift bepalen wat mensen droegen, kochten en mooi vonden. Nu bepalen clicks, advertenties en digitale cijfers steeds meer wat aandacht krijgt. Zelfs de vraag wat journalistiek nog waard is, komt nadrukkelijk aan bod.

De muziek is opnieuw van Theodore Shapiro, die ook de score van de eerste film componeerde. Zijn muziek sluit mooi aan bij de elegante wereld van Runway, maar geeft het vervolg tegelijkertijd een moderner gevoel. De soundtrack wordt aangevuld met eigentijdse pop en opvallende samenwerkingen, waardoor de film muzikaal net zo modieus blijft als twintig jaar geleden.

De film ging in april 2026 in première en werd wereldwijd een groot succes. De combinatie van nostalgie en actuele thema's wordt veelvuldig geprezen. En misschien is dat precies waarom deze terugkeer werkt. The Devil Wears Prada 2 probeert niet te doen alsof de afgelopen twintig jaar nooit zijn gebeurd. Andy is veranderd. Emily is veranderd. Nigel is veranderd. Zelfs Miranda kan niet eindeloos blijven vasthouden aan een wereld die niet meer bestaat. Tegelijkertijd zijn sommige dingen gelukkig hetzelfde gebleven: Miranda blijft Miranda, Nigel weet altijd wat je moet aantrekken en Runway blijft een plek waar iedereen nét iets te veel geeft om hoe iets eruitziet.

Bijna twintig jaar later passen de schoenen dus nog steeds. Alleen loopt iedereen inmiddels een andere kant op.