Mean Streets

Mean Streets. 1973. USA. Ook achter deze gangsterfilm noir is Scorsese het meesterbrein, in de sfeer van films als GoodFellas, City of Industry, Sleepers, State of Grace en Donnie Brasco.

Het leven op straat in de grimmige jaren 70 in New York. Overleven in Little Italy, een conservatieve en corrupte buurt, vol met kleingeestige macho's die dromen van 'cool' en succesvol zijn. Waar de familie en de kerk de basis zijn. Waar ook Scorsese opgroeide in een conservatieve working class familie. 

 "Movies touch our hearts and awaken our vision, and change the way we see things. They take us to other places, they open doors and minds. Movies are the memories of our lifetime, we need to keep them alive." - Martin Scorsese 

Italiaans-Amerikaanse Charlie Cappa (Harvey Keitel) probeert zich op te werken in de lokale maffia. Zijn vriendschap met de charismatische en roekeloze Johnny Boy (Robert de Niro) brengt zijn positie in gevaar. Scorsese: 'Het had te maken met veel street power en een hele set van regels die in die onderwereld gelden'. Johnny is een gokker met niets ontziende schuldeisers op zijn hielen. Charlie heeft een geheime affaire met Johnny's nicht Teresa. In dit alles wordt Charlie verscheurd door zijn katholieke geloof, de maffia en trouw aan een vriend. Zijn zelfhaat voelt hij elke dag en overschaduwt alles. Een arglistig, kwellend verhaal waarin zelfvernietiging, familie, trouw en vriendschap een rode lijn vormen. 

Mean Streets was de explosieve start van Scorsese's carrière en het begin van de doorbraak van Keitel en De Niro, met fantastische complexe acteerprestaties. De cinematografie en camerawerk zijn energiek en scherp, met unieke uit de hand geschoten scènes. In 1997 werd de film door het Amerikaanse Nationale Film Register beoordeeld als cultureel, historisch en esthetisch betekenisvol. Mean Streets wordt gezien als de bron voor zowel moderne films als misdaadseries op TV. 

Scorsese was op meerdere vlakken baanbrekend en zo ook met de soundtrack vol met vintage popsongs. 

"No matter how bleak the milieu, no matter how heartbreaking the narrative, some films are so thoroughly, beautifully realized they have a kind of tonic effect that has no relation to the subject matter" - New York Times, 1973