Star Wars: The Mandalorian and Grogu

Na bijna zeven jaar keert Star Wars terug naar het grote doek met Star Wars: The Mandalorian and Grogu, een film die op 14 mei 2026 in première ging in het iconische TCL Chinese Theatre in Los Angeles. Dezelfde plek waar in 1977 A New Hope zijn Amerikaanse debuut maakte. De maker van de originele serie Jon Favreau regisseert en schreef het scenario samen met Dave Filoni en Noah Kloor. Pedro Pascal keert terug als Din Djarin, Sigourney Weaver speelt Colonel Ward en Jeremy Allen White vertolkt de stem van Rotta the Hutt.

Het verhaal speelt zich af in een melkweg die nog steeds worstelt met de nasleep van de val van het Keizerrijk. De Nieuwe Republiek probeert orde te herstellen, maar voormalige keizerlijke krijgsheren bouwen in de Outer Rim opnieuw macht op. Din en Grogu werken inmiddels voor de Republiek en jagen op deze warlords. Hun missie brengt hen naar Shakari, waar Din de ontvoerde Rotta de Hutt moet bevrijden. Rotta probeert zich los te maken van de schaduw van zijn vader Jabba en wil bewijzen dat hij meer is dan een erfgenaam van een misdaadimperium. Zijn strijd om identiteit vormt een mooi contrast met Grogu, die langzaam uitgroeit boven het beeld van het hulpeloze kind dat hij ooit was. Din moet op zijn beurt leren loslaten en Grogu meer verantwoordelijkheid geven.

De film voelt groter en filmischer dan de serie, met spectaculaire ruimtegevechten, achtervolgingen, TIE Fighters, nieuwe planeten en natuurlijk Mandaloriaans staal. De kenmerkende mix van western, sciencefiction en avontuur blijft intact. Ludwig Göransson keert terug als componist en zijn Mandalorian-thema klinkt krachtiger dan ooit; critici prijzen de actie, muziek en de chemie tussen Din en Grogu.

The Mandalorian and Grogu is misschien niet de radicale koerswijziging die sommige fans hadden gehoopt, maar het is wel een warm, avontuurlijk en visueel indrukwekkend hoofdstuk voor twee geliefde personages. Din begon ooit als een eenzame premiejager; Grogu als een vondeling... This is the way.