Shelter

Op een afgelegen eiland aan de Schotse kust leeft Michael Mason (Jason Statham) al jaren verborgen in een vervallen vuurtoren. Hij heeft geen identiteit meer, geen land, geen verleden dat hij nog wil erkennen. Zijn enige contact met de buitenwereld is Jessie (Bodhi Rae Breathnach, bekend van Hamnet), een nieuwsgierig meisje dat samen met haar oom voorraden komt brengen. Mason probeert afstand te houden, maar Jessie laat zich niet zomaar wegsturen.

Wanneer een storm Jessie bijna fataal wordt, redt Mason haar uit zee. Die ene daad zet een kettingreactie in gang: een surveillancesysteem koppelt zijn gezicht aan een gezochte terrorist, waarna MI6 onmiddellijk in actie komt. Volgens hun dossiers is hij "Timur Tchermoev, verantwoordelijk voor een aanslag in Algerije." Maar Mason is geen terrorist, hij is een voormalige Black Kite-agent, getraind om onzichtbaar te zijn.

Waugh bouwt de spanning langzaam op. De eerste helft van de film richt zich sterk op karakterontwikkeling en sfeer. De Schotse kust wordt door cinematograaf Martin Ahlgren gefilmd als een vijandige, meedogenloze omgeving die Mason voortdurend lijkt te willen opslokken. De stilte, de wind en de regen vormen bijna personages op zichzelf.

Statham speelt Mason opvallend ingetogen. Natuurlijk zijn er brute gevechten en achtervolgingen, maar juist de emotionele scènes geven de film zijn kracht. Mason is een man die tien jaar geleden besloot een onschuldige man niet te doden; een keuze die zijn hele leven veranderde.

De chemie tussen Statham en Breathnach vormt het hart van de film. Jessie is geen hulpeloos kind, maar slim, scherp en soms verrassend volwassen. Ook de bijrollen zijn sterk. Naomi Ackie overtuigt als MI6-officier Roberta Frost, die begint te twijfelen aan haar organisatie. Bill Nighy brengt melancholie in zijn rol als Masons oude bondgenoot Manafort. De confrontaties met Stephen Manafort behoren tot de meest geladen momenten van de film.

Hoewel Shelter bekende patronen volgt; de ex-agent in ballingschap, het kind dat zijn leven verandert, de corrupte overheidsdiensten, werkt de film omdat iedereen volledig toegewijd lijkt aan het verhaal. Het is geen cynische actiefilm, maar een thriller met een onverwacht groot hart.