In the Grey

Een miljard dollar. Een meedogenloze zakenman. Een team van elite-agenten dat opereert daar waar wetten vervagen en moraal verschuift. Met In the Grey keert Guy Ritchie terug naar een wereld die hem uitstekend past: snelle dialogen, scherpe humor, slimme plannen, stijlvolle actie en personages die altijd nét iets anders in elkaar blijken te zitten dan je in eerste instantie denkt. Maar dit keer speelt Ritchie bovendien met een intrigerend idee: hoe grijs kan het gebied tussen goed en kwaad eigenlijk worden?

Centraal staat Rachel Wild (Eiza González), een jurist van een heel ander kaliber. Ze spoort mensen op die hun schulden verbergen via juridische mazen en lege vennootschappen. Ze weet precies hoe de financiële wereld werkt en is niet bang om de grens tussen het wettige en het onwettige op te zoeken. Wanneer een fortuin van een miljard dollar moet worden teruggehaald, krijgt Rachel de opdracht om dat voor elkaar te krijgen. Haar voorwaarden zijn duidelijk: ze blijft zelf buiten schot en krijgt alleen betaald als ze het volledige bedrag terughaalt. Haar commissie? Tien procent plus tien miljoen vooruit.

Het geld is in handen van Manny Salazar (Carlos Bardem), een machtige en meedogenloze zakenman die zijn imperium zorgvuldig heeft afgeschermd. Hij is volgens Rachel een kameleon die honderden pseudoniemen gebruikt. De ene maand heet hij McIntyre, de volgende Rodriguez. Zijn vermogen zit verstopt achter proxybedrijven en ingewikkelde constructies, waardoor hem juridisch én praktisch aanpakken een behoorlijke uitdaging is. En wanneer eerdere pogingen om zijn geld terug te krijgen slecht aflopen, weet Rachel dat ze het anders moet aanpakken.

Daarom verdeelt ze haar team in twee helften. Bronco (Jake Gyllenhaal) en zijn groep zijn gespecialiseerd in extractie, intimidatie en sabotage. Sid (Henry Cavill) richt zich met zijn team op corruptie, omkoping en observatie. Rachel omschrijft het zelf als een tangbeweging: zowel praktisch als procedureel. Terwijl de ene helft fysieke druk uitoefent, wordt Salazar aan de andere kant juridisch en financieel steeds verder in het nauw gedreven.

En wat een team. Bronco en Sid zijn al jarenlang Rachels vertrouwelingen. Ze kent hen zo goed dat hun samenwerking bijna familiair aanvoelt. Rachel noemt hen haar "verzekering" en zegt dat hun loyaliteit niet te koop is. Die moet je verdienen. Dat heeft ze gedaan toen ze hen ooit uit een cel in Chiang Mai haalde. De twee mannen hebben bovendien een heel eigen dynamiek: professioneel en messcherp wanneer het nodig is, maar met genoeg onderlinge plagerijen om de spanning regelmatig te doorbreken.

Guy Ritchie maakt van de operatie vervolgens een heerlijke combinatie van financiële thriller, heistfilm en ouderwetse actieknaller. En als de plannen eenmaal in beweging komen, gaat het tempo omhoog. Achtervolgingen, vuurgevechten, motoren, auto's, drones, explosieven en spectaculaire extracties volgen elkaar op. De film heeft daarbij een duidelijke voorliefde voor professionals die uitzonderlijk goed zijn in hun werk. Ze zijn niet onoverwinnelijk, maar ze zijn voorbereid. 

Ritchies herkenbare stijl is overal aanwezig. De snelle montage, de droge dialogen, de stijlvolle kleding, de internationale locaties en het voortdurend uitleggen van een plan terwijl we het tegelijkertijd uitgevoerd zien worden: liefhebbers van zijn werk zullen veel herkennen. Wie zijn hier eigenlijk de good guys? Rachel en haar team werken voor rijke financiële belangen, gebruiken geweld wanneer het nodig is en bewegen zich voortdurend buiten de gebaande paden. Salazar is duidelijk geen lieverdje, maar ook de mensen die hem bestrijden zijn bepaald niet klassiek heldhaftig. De film stelt de vraag niet voortdurend expliciet, maar laat hem wel steeds onder de actie doorspelen: als je verkeerde middelen gebruikt om iets recht te zetten, ben je dan nog aan de goede kant?

Geen enorme franchise, geen superheldenuniversum, maar Guy Ritchie die een groep buitengewoon competente mensen achter een miljard dollar aanstuurt en vervolgens kijkt hoe lang hun zorgvuldig uitgedachte plannen standhouden.

In the Grey is stijlvol, energiek, soms heerlijk absurd en vooral een film waarin iedereen voortdurend probeert uit te vinden wie er aan welke kant staat. Want in deze wereld is zwart zelden echt zwart en wit zelden echt wit...